Tak naprawdę doktorem nie jestem, tylko magistrem (i to studiów filozoficznych), jednakże w celu zwiększenia napięcia i dramatu posłużyłem się takim tymczasowym tytułem. Otóż zwrócił się do mnie listowo K.:
„Od jakiegoś czasu zainteresowało mnie malowanie. Czasami bawię się plakatówkami i akwarelami ale to głównie z nudów albo chęci wyładowania się. Jednak pomyślałem sobie, że fajnie byłoby zapoznać się z tym bardziej. Chciałbym zacząć ćwiczyć i wgłębić się w tajniki malowania ale zupełnie nie wiem od czego zacząć. (…) Czy mógłbym Cię prosić o doradzenie jakie farby …

Różnica: 170 stron Dostojewskiego w 2 tygodnie i 300 stron Burroughsa w 2 dni. Doszedłem do prostego wniosku: Dostojewski mnie tą książką co prawda przymęczył, ale cała sytuacja mogła też mieć źródło w fakcie, że średnio zainteresowało mnie to, nad czym się spuszczał. Inaczej jest z Biegając z nożyczkami Burroughsa. Augustena Burroughsa (nie mylić z Williamem S.!).
Burroughs sklecił swoją książkę ze zdystansowanego psychologicznego chaosu. A nawet psychiatrycznego. Matka Augustena, odzwierciedlenie egocentryzmu, histerii i obłędu, jest jedną z najlepiej zarysowanych postaci, na jakie ostatnimi czasy trafiłem. W ogóle całość tych wspomnień …

Kupiłem na eBay od jakiegoś Argentyńczyka bootleg z Gombrowiczem. Rzecz rzadka, szczególnie, że w Internecie nie istnieją tego typu materiały filmowe. Film zamieszczony na zamówionym DVD to zripowany ze starszego nośnika blisko godzinny program telewizyjny pt. „Biblioteka kieszonkowa”, który został nakręcony w 1969 roku w domu Gombra w Vence, we Francji (tuż przed jego śmiercią). Gombrowicz mówi po francusku, napisy są po hiszpańsku. Mimo, że nie posługuję się żadnym z tych języków, zająłem się tłumaczeniem, bo przecież bym nie wytrzymał. Jak się okazało, hiszpański ma podobną logikę jak polski i …

Czemu ja nie opisuję swoich ilustracji? Wstawiam je niemo w galerię, jedynie z krótką notką, z bonusowym podpisem. W zeszłym roku było parę okazji do przeprowadzenia dłuższych prezentacji, ale nie podjąłem się. Zatem w ramach uporządkowań słów kilka o wybranych pracach.
Michał zmagający się z korporacyjnym kanibalem
To było pierwsze, co narysowałem po rzuceniu pracy. Z jednej strony tytuł nawiązuje do piosenki Grace Jones, z drugiej zawarłem w tym gest nawiązujący do św. Michała walczącego ze smokiem. Nie mam skrzydeł, ponieważ jako Michał jestem człowiekiem. Zależało mi, aby nie wchodzić w banał …

Trochę zdjęć Jobriatha plus mały slideshow kroków poczynionych przeze mnie w Photoshopie, w celu ukończenia autoportretu:

Stepy, preria, pampa – w zasadzie nie znam różnicy, zapewne chodzi tylko o położenie geograficzne i florę. Udało mi się uzyskać temperaturę, o jakiej myślałem. I ten niesamowity błękit. A tytuł pochodzi z jednego z utworów Boards of Canada: