Siedząc parę dni temu na winie i papierosie w kuchni u Kasi ponownie rozwlekłem kwestię definiowania artysty, czym zdaje się wywołałem w Piotrze niepokoje, które w konsekwencji rozrosły się do rzucania przez niego odruchowych złośliwości w moją stronę. Komunikował mi między słowami, żebym „nie czuł się za dobrze” i „nie był z siebie taki zadowolony”, co jest dziwne, bo jakiż mógłby mieć w tym interes, poza tanią satysfakcją z niczego? Za tym wszystkim czaił się alkoholowy bąk rywalizacji. Ponoć wychodząc kopnąłem go w piszczel i zagroziłem, że zacznę omijać jego …

Dostałem ładny pomarańczowy szkicownik. Teraz jeszcze potrzebne mi parę markerów i będę z niego robił dobry użytek. Tymczasem rozdziewiczyłem go (a bałem się, bo taki ładny, że aż strach w nim rysować). Oto Kamil, siedzący: