W tym roku jakoś tak wypadło, że wszyscy się rozpierzchli na koniec i zanim się obejrzałem, pozostałem na Sylwestra w domu. O tyle dokuczliwe, że Sylwester, poza oczywistym przymusem zabawy, jest dniem, w którym wdzierają się do życia kluczowe refleksje. Na mocy magii liczb i dat zawarty jest tu imperatyw podsumowywania i postanowień, który narzuca się na tyle upierdliwie, że trzeba w którymś momencie się z nim zmierzyć.

Zauważyłem dziś, że nadal mamy na balkonie nie zdjęte lampki choinkowe. Już się nie opłaca ich zdejmować, w końcu święta niedługo. Kiedyś u starego w pokoju wisiały przez cały rok noworoczne serpentyny – i w sam raz na kolejnego Sylwestra były. Ten dom jest dziwny. Ale praktyczny.
A tak w ogóle, to wydrukowali mnie. Mój kolorowy, dinozaurowy art zdobi tylną okładkę „Znakomiksu” nr 11.
W sumie to dobrze, że studia się zaczynają. Jestem na takim etapie niechcęmisia, że jak zajdę dalej, to istnieje ryzyko, że umrę. Szkoła trochę pobudzi do aktywności. A …

Koniec świąt. Różnica w sumie żadna.
Zapisałem się na listę dyskusyjną Nosowska.pl. Nie mam bladego pojęcia dlaczego wcześniej tego nie zrobiłem. Zwykłe roztargnienie.
No dobra, chyba zaczynam nabierać sylwestrowego pesymizmu. To już jutro!
Coroczny obowiązkowy rachunek sumienia i podsumowanie. Rok obfity w doświadczenia, jak zawsze. I tym razem były nowe, lepsze, gorsze, a teraz kochany wyciągnij wnioski i ucz się na ewentualnie popełnionych błędach.
Proszę bardzo. Jeszcze wpis temu chciałem magicznych dat? No to mam.
W Sylwestrze najbardziej nie cierpię tego tkwiącego we wszystkich przekonania, że trzeba się koniecznie bawić. Ja tez zostałem tak nauczony …