Za każdym razem, gdy chcę zacząć pisać tę notkę nachodzi mnie na wyznania, ale nie jestem przekonany czy chcę uprawiać ten typ ekshibicjonizmu. Zaprzeczałbym sobie, gdybym uważał ekshibicjonizm za rzecz negatywną, w końcu cała ta strona, poza aspektem reklamowym, jest przedsionkiem mojej prywatności i utrzymuję ją także po to, aby stworzyć możliwość do podglądania mnie (takie czasy). Zresztą ekshibicjonizm jako taki nie jest mi obcy i niektórzy o tym wiedzą, bo lubię czasem na imprezie wystawić fiuta. Ekshibizjonizm intelektualny – również go lubię uprawiać ilekroć mnie najdzie sensowniejsza myśl. W …

Zamęt lutowo-marcowy właśnie opadł i przestał kipieć. Checa wokół wystawy Fantasmagorie stanowiła – zdaje się – trzeci etap w mojej pourodzinowej wróźbie. Czuję to w kościach, bo naszło mnie rozluźnienie ciśnień i lekka dezorientacja. Na przyszłe możliwości patrzę jak w zaśnieżony ekran telewizora, nie mogąc wyłowić z tej kaszy żadnego konkretnego punktu zaczepienia. Wbrew pozorom to dobry znak, bo znaczy, że przyszedł czas na dostrajanie anteny, na kumulowanie sił, przynajmniej do czasu następnego uderzenia. Kusi mnie, żeby zahaczyć na przykład o tegoroczne inSPIRACJE. Albo na przykład uczestniczyć w nowym projekcie …

Pociągnę jeszcze wątek banału, już bez tych lunatycznych ckliwostek. Banał stanowi dla mnie problem o tyle, że prowadzi do zablokowania. Ilekroć mam możliwość zrealizowania jakiejś niekomercyjnej pracy dochodzę w którymś momencie do muru, na którym wyświetla się neon „stop”. Na tym etapie, już na samym początku opracowywania koncepcji, zaczyna mi się wydawać, że brnę w banał, po czym uginam się i porzucam całą myśl…

11 sierpnia wpadłem do Środka Miasta w radiu Szczecin.fm na krótką pogawędkę. Nagranie do odsłuchu poniżej:

Nie wiem jak to się stało, ale niechcący przemilczałem pin-up z Evan Rachel Wood. Na wyjaśnienia jednak nigdy nie jest zbyt późno! Narysowałem go w spięciu, tuż przed samym wyjazdem do Wiednia. W razie spotkania z Ekscelencją chciałem przywieźć coś świeżego, liczyłem też na obecność Evan. Miałem zatem do oddania dwie prace: Manson dostał Macroprosopvsa , z kolei WoW miał przekazać swojej narzeczonej. (…)

Justin Bieber to nowy typ sensacji: wylansowany na Youtube, kontrakt z dużym labelem, histeria. Na czym polega jego fenomen? Większość z nas patrząc na Biebera ma ochotę skręcić sobie kark (tylko po to, żeby móc spojrzeć w stronę przeciwną). Jest w nim zawarta niepokojąca seksualność — niepokojąca, bo chłopak ma już 16 lat, a nadal pozostaje zaklęty w androgyniczne dziecko. (…)

Tym słowem określa się w skrócie jeden z licznych symboli wyrażających hermetyczno-alchemiczne formuły. Jest to figura heksagramu, utworzona z boskiej sylwetki, wraz z towarzyszącym jej ludzkim odbiciem. Wyznawcy tajemnych doktryn wierzyli, że Mikrokosmos i Makrokosmos są ze sobą nierozerwalnie związane, i że Makrokosmos (bóg, uniwersum, duch) wpływa bezpośrednio na Mikrokosmos (człowieka, materię) — stąd też, między innymi, powszechność wiary we wpływ ciał niebieskich na nasze życia, czyli w horoskop i astrologię. Dziś byśmy powiedzieli, że pod mikrokosmos można przypisać rzeczywistość na poziomie cząsteczkowym, z całym swoim kosmosem jąder i elektronów.  …

Według starożytnego przeświadczenia makrokosmos ma bezpośredni wpływ na mikrokosmos, z którym to się wzajemnie przenika i zjednuje. Ponoć w kwietniu mamy „zły układ planet”. Widać to po katastrofie w Smoleńsku, po trzęsieniu ziemi w Tybecie, jak również po tym, że islandzki wulkan postanowił spierdzieć się na całą Europę. Tkwiący w tym zbieg okoliczności zaczął mnie poważnie denerwować: wulkan aktywował się tam, gdzie są masy lodu, dzięki czemu w połączeniu z magmą mógł dać na tyle gigantyczną chmurę, żeby sparaliżowaćć ruch w przestrzeni powietrznej całego kontynentu— i zrobił to akurat …

Trochę na temat ostatniej pracy, „American Artist”. 5 stycznia Manson obchodził swoje urodziny i z tej też okazji otrzymał ode mnie drugi obraz, tym razem w całości wykonany cyfrowo. Koncepcja klarowała mi się od Nowego Roku. Manson był jeszcze w świątecznym nastroju i wałkował jeden ze swoich ulubionych filmów, American Psycho, co sugerował wszem i wobec w swoich statusach i zdjęciach na MySpace. Chodziło mi o przełożenie tego filmu na język jego życia. Postanowiłem zrobić coś na kształt fikcyjnego plakatu filmowego, z wykorzystaniem sławetnej wizytówki.
Kiedyś, jeszcze za czasów Holy Wood …

Czemu ja nie opisuję swoich ilustracji? Wstawiam je niemo w galerię, jedynie z krótką notką, z bonusowym podpisem. W zeszłym roku było parę okazji do przeprowadzenia dłuższych prezentacji, ale nie podjąłem się. Zatem w ramach uporządkowań słów kilka o wybranych pracach.
Michał zmagający się z korporacyjnym kanibalem
To było pierwsze, co narysowałem po rzuceniu pracy. Z jednej strony tytuł nawiązuje do piosenki Grace Jones, z drugiej zawarłem w tym gest nawiązujący do św. Michała walczącego ze smokiem. Nie mam skrzydeł, ponieważ jako Michał jestem człowiekiem. Zależało mi, aby nie wchodzić w banał …