Nowa porcja fraz, po których ludzie znaleźli w Google moją stronę.

Jeśli przeglądaliście kiedyś Historię filozofii Tatarkiewicza, to musiały Was uderzyć powszczepiane w nią portrety myślicieli. W zasadzie dzięki tej „Biblii” (bądźmy szczerzy – studenci uczą się właśnie z tego; rzecz zapewne ma się podobnie z kadrami uniwersyteckimi) wyrobiłem w sobie odruch sprawdzania tego jak dany filozof wyglądał. Wygląd bowiem pozwalał mi na lepsze skorelowanie poglądów z autorem. Poza tym konkretyzował go, a to istotne w dialogu, jaki chcemy podejmować z czymkolwiek. Ale – do czego zmierzam?
Otóż gatunek „filozof” dosyć często odznacza się tym, co nazywam czadowym ryjem. Chodzi o pewne …

Zbiegiem okoliczności przez ostatnie trzy dni wchłonąłem Mdłości Sartre’a. Miałem je już czytać wcześniej, lecz Kasia mnie ubiegła (przetrzymała je przez prawie pięć miesięcy). A więc w zasadzie moment czytania – przypadkowy. W sobotę z kolei, a więc trzy dni temu, doświadczyłem czegoś na kształt Mdłości, może nie odnośnie samemu sensu tego, co istnieje, ale odnośnie sensu mojej obecności w danym miejscu. Otóż w nocy wpadliśmy z Agnieszką i Kamilem do Bramy na release party składanki Szczecin Główny Trzy. Byłem w dobrym nastroju, umilanym od czasu do czasu przez obecność …