Wyszedłem ostatnio w amoku, goniony instynktem i zewem własnego życia. Była północ, jesień, zima, a ja szedłem w niewiadomą przez zasypiające miasto. Bo musiałem, musiałem… Niczyn słoń w poszukiwaniu wody. Czego szukałem? Może chciałem wychodzić z siebie ten napad mdłości, ten obezwładniający niepokój, który nawiedza mnie od czasu do czasu. Zatrzymać burzę i znaleźć gdzieś spokój.
Już na pierwszym skrzyżowaniu poczułem, że wkraczam w nieco inny wymiar: objawił mi się biały bus, na którego masce złowrogo i topornie połyskiwał napis „Amnezja”. Patrzałem na niego jak z wolna rusza na zielonym i …

Za każdym razem, gdy chcę zacząć pisać tę notkę nachodzi mnie na wyznania, ale nie jestem przekonany czy chcę uprawiać ten typ ekshibicjonizmu. Zaprzeczałbym sobie, gdybym uważał ekshibicjonizm za rzecz negatywną, w końcu cała ta strona, poza aspektem reklamowym, jest przedsionkiem mojej prywatności i utrzymuję ją także po to, aby stworzyć możliwość do podglądania mnie (takie czasy). Zresztą ekshibicjonizm jako taki nie jest mi obcy i niektórzy o tym wiedzą, bo lubię czasem na imprezie wystawić fiuta. Ekshibizjonizm intelektualny – również go lubię uprawiać ilekroć mnie najdzie sensowniejsza myśl. W …

Leżałem ostatnio w malignie i po głowie zaczęło mi upierdliwie krążyć fundamentalne pytanie. Jako, że nie byłem w stanie sam znaleźć na nie odpowiedzi, pomyślałem, że spytam kogoś mądrego. Przeglądam zatem listę kontaktów w telefonie i z minuty na minuty tracę animusz. Nie, nie, bez sensu, nie, może?, nie, tu dawno nie dzwoniłem, więc nie, tu też nie, bo nie zrozumie… Myślę sobie w końcu: zadzwonię do Kasi.

Pół roku temu pisałem a propos szczęścia i nakreśliłem pokrótce sytuację: nie jesteśmy w stanie przeżywać szczęścia w czasie teraźniejszym, chyba, że odczepimy od mózgu zbędny balast w postaci bagażu przeszłości i widoku przyszłości – bo, jak wyszło z równania, lokujemy szczęście nie w tym czasie, co trzeba (odsyłam do wpisu). Wczoraj, gdy przetarłem gałki i odczekałem parę godzin, doszło do mnie dlaczego tak nachalnie odczuwamy, że dzieciństwo to ekwiwalent „raju” (raju, do którego nie ma powrotu). Dlaczego ten czas w życiu objawia się jako złoty wiek? Tylko dlatego, że …

Wystawa „Fantasmagorie” zostanie zaprezentowana online na stronie Artpub Galeria. Ilość prac została zwiększona z 12-tu do 15-tu, w tym zaprezentowana zostanie jedna zupełnie premierowa. Wirtualny wernisaż odbędzie się już jutro, w czwartek o godz. 20:30.  Poniżej zaproszenie na tę nietypową formę wystawy, czyli wywiad z radia szczecin.fm:

…czyli 17 minut z lutowej wystawy.

Poniżej zapowiedź wernisażu wystawy Fantasmagorie w audycji Środek Miasta w radiu szczecin.fm:

Jeden z wniosków z Wyśnionych Miłości był prosty. Może i nawet banalny. Ale co z tego? Kiedy biorę pod lupę ludzi, którzy znaleźli się w wieku sponsorowanym przez zbliżającą się lub przekroczoną 30-tkę, pierwsze co widzę w ich oczach to ciągłe przerażenie, niepokój, oczopląs (czasem to przez źle dobrane kontakty), tematy zastępcze, które mają za zadanie zamieść pod dywan to, co jest wstydliwym sednem sprawy. (…)

Około 3 tygodnie temu miałem przygotowany wpis urodzinowy. Zachowałem go koniec końców w tak zwanej szufladzie. Mimo to, chciałbym co nie co z niego odgrzać, bo raz, że jest mi ważny, dwa, że od sierpnia nic nie napisałem, a trzy, że były to w końcu urodziny i nie byłbym sobą, gdybym tego faktu publicznie nie skomentował (poza tym nie uznaję pisania do szuflady!). (…)

Nad zagadką Kory i Maanamu zastanawiam się już od pewnego czasu. Bo zagadką dla mnie jest to, dlaczego tak dobrze przyswajam i nastrajam się w obliczu tych utworów, tych tekstów. Kontekst Maanamu jest dla mnie jak dobrze skrojona i pasująca kamizelka. Rozwiązanie tkwi, jak mi się zdaje, w tym, że urodziłem się w czasie, dla którego Maanam był ścieżką dźwiękową. (…)