Rok 2009 był dla mnie rokiem nieco leniwym, schyłkowym, ale i naszpikowanym licznymi, często przedziwnymi rodzynkami. Ułożył się sinusoidalnie, w myśl tytułu The High End of Low. Może to chodzi też o tę świadomość liczby. Bo niby dekada się już wykańcza, ale jeszcze nie, jeszcze się człowiek kisi i wisi, i na styku tego bezbarwnego stanu powstają przedziwne zwroty akcji.
Zaczęło się od mojego odejścia z Mansonpl — strony, którą współadministrowałem przez kilka lat. W pożegnalnej dymisji spreparowałem powody, dla których tak się stało. Z perspektywy roku widzę jaskrawo, że było …

Mówią mi ludzie, że nie piszę, i że to niedobrze. Przez styczeń otrząsałem się: po tym, jak pokazano mi gdzie moje miejsce, zerwałem swój wieloletni związek z MansonPl. Myślałem, że nie będę w stanie odciąć się od czegoś, co z takim wysiłkiem wykreowałem. Oni też tak myśleli. Ale gdy czara się przelewa, gdy okazuje się, że ktoś, nie mogąc znieść braku własnych osiągnięć, jest w stanie usiąść odbytem na resztkę przyjaciół, która mu pozostała – wtedy wysiadam i jednym pstryknięciem resetuję sytuację. Odszedłem, póki jeszcze nie stracili resztki klasy. Przyszła …