Niedziela. Parno. Chmury. Miasto pod stalowym parawanem, a mimo to budynki nadal zachowują się, jakby stały skąpane w słońcu. Gorąco. Jakaś babcia kuca na skrzyżowaniu i zamiata róg ulicy zmiotką. Wyrywa wystające spomiędzy płytek rośliny. Sprząta? Nie, grzebie. Za czym? Trudno mi uwierzyć, żeby bieda zmuszała ludzi do szukania między chwastami. Czyżby było aż tak gorąco?
Pierwsze uderzenie brzydoty – brudny dziadek na wózku. Nie ma nogi. Smaży się w nieobecnym słońcu. Idę dalej, coraz bardziej ciepło. Wybieram kierunek na park. Ukrop. Kaka na chodnikach. Odnotowuję zwiększoną aktywność much przy kamienicach. …