Człowiek to taka specyficzna istota, która dąży do szczęścia, nie mając jednocześnie świadomości, że życie w szczęściu nie wypełniłoby jego potrzeb. A nawet jeśli ma tego świadomość, to i tak za wszelką cenę skupia się na tym dążeniu. Bo cel jest zawsze – nie ma możliwości, aby ktokolwiek był w stanie się spełnić. Jeśli osiągasz cel, zaczynasz odczuwać pustkę i zaraz stawiasz przed sobą kolejny. Niektórzy twierdzili, że to jest dowód na wieczną tęsknotę za bogiem – i pomimo, że jestem ateistą, mogę przystać na taką opinię, o ile słowa …