Komentarze do: Spotkanie z Mansonem i „Director’s Cut”

Autor: Michał Szyksznian

Michał Szyksznian — Wed, 24 Aug 2011 00:05:31 +0000

Mnie też zainspirowało Przypłaciłem to tygodniową ostrą grypą , ale trzymała mnie przy witalności świadomość tego, że stało się COŚ (coś magicznego, no bo jak to inaczej nazwać).

Autor: Claudine

Claudine — Wed, 13 Apr 2011 14:41:59 +0000

Jeszcze chyba nic mnie w życiu bardziej nie inspirowało i zachwycało jak zestawienie Manson&Szyksznian

Autor: ladybehemot

ladybehemot — Fri, 02 Jul 2010 16:05:06 +0000

fantastycznie! Gratulacje

Autor: Sharon666

Sharon666 — Tue, 26 Jan 2010 11:09:18 +0000

Bardzo fajnie czyta się Twoją recenzję i nie tylko. Gratuluję spotkania z idolem.
Możesz świecic przykładem dla wszystkich niewierzących w swoje marzenia ludzi, naprawdę jesteś bardzo pozytywnym człowiekiem. Potrafisz wzbudzic podziw oraz zachwyt, a jednocześnie mam wrażenie, że lubisz byc tajemniczy też i konkretny w wyrażaniu swoich myśli, uczuc.
Mam brata, który pięknie maluje, ale niestety nie chce iśc dalej w tym kierunku,
ze względu na charakter jaki ma po części, jest strasznie niecierpliwy, chaotyczny.
Oby tak dalej. Pozdrawiam gorąco!!

Autor: mih

mih — Thu, 31 Dec 2009 12:02:39 +0000

gratuluję i fajnie, że udało ci się spotkać z mańkiem, i w ogóle pozdrawiam

Autor: Szyksznian

Szyksznian — Thu, 17 Dec 2009 01:46:20 +0000

Można w takim czasie namalować obraz, ponieważ używałem farb szybkoschnących (akryle schną momentalnie po nałożeniu – w przeciwieństwie do olejnych, gdzie proces schnięcia może być wielotygodniowy, a w szczególnie beznadziejnych przypadkach wielomiesięczny). Oczywiście gdybym chciał bawić się w jeszcze bardziej dopracowane przejścia światłocienia, szczegóły malowane pędzelkiem o średnicy pół milimetra, itd., to by to potrwało dłużej. Ratuje mnie to, że mam nieco niecierpliwą naturę i bardzo chcę zobaczyć efekt końcowy. Nie jestem aż tak szczegółowy i wylizany, jak to się może wydawać. Fakt, panikowałem, ale ta panika dodała mi paliwa. Nie umiem określić ile godzin dziennie… Ja tak skubałem ten obraz. Tu namalowałem klęcznik, tu kawa, tu szafeczkę, tu przerwa na Firefoxa, itd.

Parę dni po koncercie Manson napisał mi mniej więcej to, o czym napisałem we wpisie. Dodał, że mój obraz sprawił, że uśmiechała się w „jakiś niezdrowy sposób” i że właśnie dlatego ją kocha. Tak więc oficjalnie uznam „Director’s Cut” za ich miłosny portret!

Autor: Selena

Selena — Sun, 13 Dec 2009 00:33:10 +0000

Właśnie się zastanawiałam, jak długo malowałeś, jednak przez myśl nie przeszło, że tak krótko. Nie mam malarskiego doświadczenia, ale uwinąć się z tak wspaniale dopracowanym obrazem w kilka dni, szok normalnie. Na dodatek zacząłeś zaledwie tydzień przed wyjazdem, ja bym cały czas panikowała, że nie zdążę albo że nie wyschnie. Ale to ja, Ty wiesz ile czasu potrzebujesz na tworzenie Dziennie ile godzin poświęcałeś malowaniu?
Ej, potrafisz człowieka zaintrygować. Powiadasz, że Evan obraz zobaczyła, skąd to wiesz? Już wymieniliście korespondencję z Mansonem, pliz zdradź jakieś szczegóły! Oczywiście, jeśli wolisz to zachować dla siebie, zrozumiem, ale jak pomyślę że mógł do Ciebie napisać – ulegam ekscytacji ;p
Pozdrawiam

Autor: Szyksznian

Szyksznian — Tue, 08 Dec 2009 18:38:42 +0000

W tamtej chwili byłem bardzo nieogarnięty i w zasadzie nie rozumiałem do końca znaczenia tego, co się dzieje. Przez cały support martwiłem się, żeby mi wejściówki z kieszeni nie wypadły. Później, gdy wyszedł Manson, w końcu o tym zapomniałem i zainteresowałem się tym, co na scenie.

Cieszę się, że Twoja lokomotywa rusza! Nie martw się tym, że odszedłeś od rysunku. Ja w liceum plastycznym praktycznie nic dla siebie nie narysowałem i również chciałem od tego uciec. Zacząłem nieśmiało prowadzić swoją stronę internetową na jesieni 2003 roku, a więc w momencie, gdy poszedłem na studia. Rok 2004 był dla mnie pierwszym rozkwitem. Do dziś mi się zdarzają przerwy w rysowaniu spowodowane różnymi czynnikami – nawet po parę miesięcy. Ale zawsze do tego wracam, więc na dzień dzisiejszy wiem, że mój sens kręci się właśnie wokół tego.

Autor: Dilek

Dilek — Tue, 08 Dec 2009 18:15:05 +0000

Za każdym razem kiedy przypominam sobie o tej sytuacji, przechodzą mnie ciarki po plecach. Pamiętam jak przed samym koncertem (już na sali, pod sceną) wraz z Bonczkiem, wypatrywaliśmy znajomych. Martwiliśmy się że, tłumy was (Ciebie i Toksycznego) pogniotły i wyparły gdzieś na tyły. Nie wiedzieliśmy w tedy w ogóle co się święci. Nagle wchodzicie przez drzwi i podchodzicie w naszą stronę. Nie zapomnę twojej zdezorientowanej miny która pokazywała że coś się stało. Nagle mówisz że, Manson czeka na Ciebie po koncercie. Przyznam szczerze że, nie przywiązałem do tego większej uwagi. Gdyż byłem już bardzo usatysfakcjonowany samym staniem pod sceną, przed koncertem Mansona. człowieka którego pragnąłem usłyszeć i zobaczyć na żywo prawie połowę mojego życia.
Przez nudny (moim zdaniem) support uświadomiłem sobie co Ty, w ogóle do nas powiedziałeś. O żarcie nie było mowy, bo… bo byłeś bardzo poważny.
W każdym bądź razie. Gratuluję serdecznie spotkania Tobie i Kamili. Dziękuję również za rozpalenie we mnie lokomotywy ciągnącej mnie do tworzenia. Dzięki Tobie zorientowałem się że, wszystko jest możliwe… że, warto jest poświęcić swój czas na rozwijanie się. Zwłaszcza że, kształciłem się w tym kierunku (Malarstwo, rysunek, etc.). Zrozumiałem że, tego zaprzepaścić nie można.
Niestety ostatnimi czasy odszedłem od tradycyjnych form rysunku. Być może przez to że, przez 5 lat otaczali mnie ludzie którzy malują, rysują, rzeźbią, etc. A ja chciałem od tego uciec. Teraz już wiem że, istnieje też świat poza moim.
Dzięki! Pozdrawiam serdecznie!